Sunday, November 29

ചിപ്പിയെടുത്തു മറയുന്നൊരാൾരൂപം

കവണി
ചിപ്പിയെടുത്തു മറയുന്നൊരാൾരൂപം.

പോയട്രി മാഫിയയിൽ വന്ന ഡി. അനിൽകുമാറിൻ്റെ രണ്ടു കവിതകളെക്കുറിച്ച് എഴുതാം. കവിതയെടുത്തു വെച്ച് കമ്പോടു കമ്പ് പരാവർത്തനം ചെയ്ത് അതിൻ്റെ വെളിയടരുകളും ഉള്ളടരുകളും വിടർത്തിക്കാട്ടി നീട്ടിപ്പരത്തി എഴുതാൻ വഴങ്ങിത്തരുന്നവയല്ല ഈ കവിതകൾ. അങ്ങനെ സാമ്പ്രദായിക മട്ടിൽ എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ച് വാഴ്ത്തി വലുതാക്കേണ്ട കവിതകളല്ല ഡി. അനിൽകുമാറിൻ്റേത്. കടലും കടൽ ജീവതവുമാണ് കവിതയിലാകെ.
വളരെ ലളിതമായി വിവരിച്ചു വിവരിച്ചു പോരവേ കവിതയുടെ ചൂണ്ടക്കൊളുത്തിൽ വായനക്കാരെ കുരുക്കുകയാണ് കവിയുടെ രീതി. കടൽ കൊത്തിയ കവിതകൾ.
‘വെളുപ്പാങ്കാലം’ എന്ന കവിതയിൽ കടലോരത്തെ വെളുപ്പാങ്കാലമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. എല്ലാ പുതിയകാല മലയാള കവിതകളിലെയും പോലെ വാച്യമായ വിവരണം. കാവ്യഭാഷയിലുണ്ടാകണമെന്നു പണ്ടു കരുതിയിരുന്ന എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളും വർണ്ണങ്ങളും കൊഴുപ്പുകളും വറ്റിച്ചു കളഞ്ഞ നേർ വിവരണം. കടലോരത്തെ നിറമില്ലാത്ത ജീവിതത്തിൻ്റെ കോറൽ. എന്നാൽ കവിതയുടെ അവസാനത്തിൽ ഭാവന നിറയുന്ന ഈരടി. ‘ഇതെല്ലാമുള്ള വെളുപ്പാങ്കാലത്തെ സൂര്യൻ ഒറ്റച്ചൂടിന് വറ്റിച്ചെടുക്കുന്നു’ എന്ന്.
ആ കല്പനയിൽ കാവ്യാസ്വാദകൻ കുടുങ്ങും. അയാൾ ആ ഈരടിയിൽ പിന്നെ പണിയെടുത്തു കൊള്ളും. അങ്ങനെ വായനക്കാരനിലെ കവിയെ ഉയിർപ്പിക്കാനുള്ള കെല്പ് അനിൽകുമാറിൻ്റെ കവിതകൾക്കുണ്ട്.
‘ചിപ്പി ‘ എന്ന കവിതയും ഇതേ കാവ്യാനുഭവം പകരുന്നു. ചിപ്പിയെടുക്കാൻ മുങ്ങുന്ന ആളുടെ വിവരണമാണ് .’ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ ചിപ്പിയിൽ കാണാം ചിപ്പിയെടുത്തു മറയുന്നൊരാൾ രൂപം’ എന്ന് കവിതയുടെ ഒടുക്കം കവിത കടൽത്തിര പോലെ തുളുമ്പി മറിയുന്നു.

കടലോര മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം രണ്ടു കവിതയിലും സ്വഭാവോക്തികളിലൂടെ ആവിഷ്കരിക്കുന്ന കവി അവസാന വരികളെ അസാധാരണമാക്കുന്നു. ഡി. അനിൽകുമാറിൻ്റെ കവിതകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ കാണാം, കടലോരത്തെ മനുഷ്യരൂപങ്ങളെല്ലാം തെളിയുകയും മറയുകയും ചെയ്യുന്നത് .

Spread the love
Read Also  'മരപ്പൊത്ത്' സൂരജ് കല്ലേരിയുടെ കവിത