Saturday, January 29

ഒറ്റ; എം നന്ദകുമാറിന്റെ കവിത

കവിത: ഒറ്റ

ഈ നഗരപാത, മരത്തണലുകളിലെ ഇരിപ്പിടം.
നീണ്ടുപോകുന്ന ഉച്ചനേരം.
എല്ലാറ്റിനെയും ഞാൻ കാമിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്
അവൾ മരിച്ച ശേഷമാണ്.
രാത്രി മുഴുവൻ വരാന്തയിൽ
ഞാൻ കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന
ഈ മഴയിലെവിടെയോ
അവളുണ്ട്.
വേദനകൾ അസ്തമിച്ച്
ഇരുണ്ട പ്രപഞ്ചത്തിൽ.
നാലാംനിലയിലുള്ള വാടകവീടിന്റെ
ചില്ലുജനാല തുറന്ന്
അവൾ പോയി.
ആരുമില്ലാത്ത മഴക്കാലത്ത്.
എവിടെ? എങ്ങിനെ? എപ്പോൾ?
ഇടം, സംഭവിക്കൽ, നേരം
എന്നീ ആകസ്മിതകളെ
മറികടന്നു മരണഭയത്തെ
അതിജീവിക്കാൻ.
ആ ജനാല
എന്നന്നേക്കും
ഞാൻ തുറന്നിടുന്നു.
Spread the love
Read Also   എന്നെ (അവളെ) നിറച്ചെഴുതുന്നു ; അബിന്‍ എം ദേവസ്യയുടെ കവിത