Wednesday, January 19

ഒരു ട്രക്ക് ; അന്ന സ്വിറിന്‍റെ കവിത ; പരിഭാഷ: പി.രാമൻ

രാത്രിയിലെപ്പോഴും തിരക്കാണ് ആ തെരുവിൽ.
കല്ലുകൾക്കു മേൽ ചാടിച്ചാടി ഒരു
ട്രക്ക് ആളുകളെ കുത്തിനിറച്ച് കടന്നു പോകുന്നു.
നേർത്ത കുപ്പായമിട്ട്, നഗ്നമായ ശിരസ്സോടെ,
അവരതിൽ കൊടും മഞ്ഞേറ്റു മരവിച്ചു നിൽക്കുന്നു.
അവരുടെ കൈകൾ മുള്ളുകമ്പി കൊണ്ട്
പിന്നിൽ വരിഞ്ഞു കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
വായ പ്ലാസ്റ്റർ വെച്ച് ഒട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കൂടെയുള്ള പട്ടാളക്കാരൻ ചുണ്ടിലെരിയുന്ന സിഗററ്റുമായി,
തോക്ക് റഡിയാക്കിവെച്ച്, 
ജീവനില്ലാത്ത നഗരത്തിന്റെ പടിവാതിലുകളും മൂകജാലകങ്ങളും
മ്ലാനമായി കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഇന്നലത്തെ മദ്യപാനത്തിന്റെ ചൊരുക്കു കാരണമാവാം
അയാൾക്കൊരല്പം ഉറക്കച്ചടവുണ്ടായിരുന്നു.

മുകൾനിലയിലെ ഒരു ജനാലച്ചില്ല് നിലാവെളിച്ചത്തിൽ
തിളങ്ങിയത് അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പാതി തുറന്ന്,
ആരോ ജനൽവാതുക്കൽ നിന്ന്,
മരണത്തിലേക്കു സഞ്ചരിക്കുന്നവർക്കുനേരേ
കൈ നീട്ടി ഒരാംഗ്യം കാണിക്കുന്നു.

അവരിലൊരാൾ അതു കാണുന്നു

Spread the love
Read Also  രണ്ട് കവിതകൾ ; ജോണി ജെ പ്ലാത്തോട്ടം

20 Comments

Leave a Reply