Monday, January 17

 എന്നെ (അവളെ) നിറച്ചെഴുതുന്നു ; അബിന്‍ എം ദേവസ്യയുടെ കവിത

കുറച്ചു നാളുകൾക്ക് മുമ്പ് ജീവിച്ചിരുന്ന എന്നെ ഞാൻ ചില്ലിട്ടു വയ്ക്കുന്നു

എന്നും രാവിലെ എണീറ്റ് അതിൽ പൊടിപിടിച്ച വസന്തത്തെ തൂത്തു തുടച്ച് മിനുക്കുന്നു

മൂടിപ്പുതച്ചു കിടന്നുറങ്ങിയ മഞ്ഞിൽ എന്റെ പേരെഴുതിപ്പഠിക്കുന്നു

ചില്ലിനുള്ളിലെ എന്റെ നെഞ്ചത്ത് കാലം ഒരു കേട്ടെഴുത്തിടുന്നു

പത്തിൽ ഒന്നര പത്തിലൊന്ന് പത്തിലെത്ര..?

നിരന്തരം ഞാനതിൽ തോറ്റു മടങ്ങുന്നു

കല്ലുകോലുകൊണ്ട് ചില്ലു പൊട്ടിച്ച് കേട്ടെഴുത്തിട്ടന്റെ നോട്ടുപുസ്തകം പകർത്തി ഞാൻ പുതിയ എന്നെ നിറച്ചെഴുതുന്നു

വരാന്തയിൽ പൂതാനിച്ച് നിന്ന് ഒറ്റയ്ക്കൊരു പെരുക്കപ്പട്ടിക പഠിക്കാനോങ്ങുന്നു

വക്കു പൊട്ടിയ സ്ലേറ്റിൽ കൈയിട്ട് ഞാനാ ചില്ലുകൂട്ടിൽ നിന്ന് അവളുടെ പച്ച പാവാടയിൽ തൂങ്ങി മലയിറങ്ങുന്നു

കറുത്തൊരു ഇഞ്ചിപ്പുളി അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ രുചിയിറക്കങ്ങളുടെ മലയിൽ നിന്ന് ഉന്തിയിടുന്നു

ഒപ്പം ചാടിയ ഞാൻ ഏതോ നോട്ടുപുസ്തകത്തിന്റെ നടുക്കാം പേജിലെ പേപ്പറാക്കി മാറ്റപ്പെടുന്നു

വീടടുക്കുമ്പോൾ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ഞങ്ങളെ പറന്നു പോയ കുടകൾ വന്നാശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവളൊരു നനഞ്ഞൊട്ടിയ ഓർമ്മയാവുന്നു

അവസാനത്തെ പിരിയഡിൽ കാക്കി നിക്കറിന്റെ മൂലയിൽ മുഴച്ചു നിന്ന കൗതുകം പുഴ കടന്നു പോവുന്നു

ചില്ലുകൂടാരങ്ങൾക്കപ്പുറമൊരു പുഴ പരന്നൊഴുകുന്നു

ചില്ലിട്ടു വച്ച എന്നെ നനയ്ക്കുന്നു

കായൽ ,
തോട്ടിറമ്പ്,
കണ്ടത്തിനരികിലെ കൈത്തോട് ,
ചില്ലിന്നരികിലൂടെ ,നെഞ്ചത്തൂടെ ,നീളത്തിൽ പരപ്പിൽ, ആർത്തൊഴുകുന്നു

ചില്ലുകൂട്ടിൽ നിന്ന് അവളുടെ പച്ച പാവാടയിൽ തൂങ്ങി ഞാൻ മലയിറങ്ങുന്നു ….

Spread the love
Read Also  ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരം; പാബ്ലോ നെരൂദയുടെ കവിത

Leave a Reply