നാടിനെപറ്റിയൊരു കവിത
മഹ് മൂദ് ഡാർവിഷ്

വിവർത്തനം: വി കെ അജിത്കുമാർ

ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ
ഒരു കുഞ്ഞു സന്ധ്യയിൽ
നിദ്രപൂകിയ രണ്ടു കണ്ണുകൾ
മുപ്പതു വർഷങ്ങൾ
അഞ്ചു യുദ്ധങ്ങൾ
എനിക്കായി ഒളിപ്പിച്ച ആ കാലത്തിനു ഞാൻ സാക്ഷിയായി.
ഒരു ഗോതമ്പ് ചെടിയുടെ കാതുകൾ
ഗായകർ പാടുന്നു.
തീയ്കും വരത്തനും
വൈകുന്നേരങ്ങൾ വൈകുന്നേരങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു.
പാട്ടുകാരൻ പാടുന്നു.
അവരയാളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.

നിങ്ങളെന്തിനാണ് പാടുന്നത് ?
അവരവനെ
നിശബ്ദനാക്കുന്നതുവരെ
അവനവർക്ക് മറുപടികൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു .
അവരവനെ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു
അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ അവൻ്റെ ഹൃദയം മാത്രമെ
ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു
അവൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ
അവൻ്റെ ജനങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ
അവൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ അവൻ്റെ ദു:ഖം മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്.

Read Also  വിവര്‍ത്തനത്താല്‍ പൊലിപ്പിക്കപ്പെട്ടൊരു ദേശം; നിഷി ജോര്‍ജിന്‍റെ കവിത
Loading...

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here