Monday, July 6

വടുകൻ്റെ പാട്ട് ; വി ഷിനിലാലിൻ്റെ കഥ

കാർബി അംഗ് ലോംഗിലെ’ പോലീസ് സൂപ്രണ്ട് എന്റെ ക്ലാസ്മേറ്റാണ്.’ കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാരിക്കിടന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് റിയർവ്യൂ മിററിൽ തെളിയുന്ന ഡ്രൈവറുടെ മുഖം നോക്കി. അതിൽ ഭാവമാറ്റമൊന്നും കണ്ടില്ല. പിന്നിൽ ഏറെ നേരമായി ഓവർടേക്ക് ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വലിയ ലോറിയുടെ വെട്ടം കാറിനെ ആകമാനം കുളിപ്പിക്കന്നതിനാൽ ഈ അർദ്ധരാത്രിയിലും അവന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. അത് നിർവ്വികാരവും വടുക്കൾ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു. വളഞ്ഞ വാൾകൊണ്ട് വെട്ടേറ്റത് പോലെ ഒരടയാളം നെറ്റിയിൽ നിന്നും ചെകിടിലേക്കൊരു ഒറ്റയടിപ്പാത തീർത്തിരുന്നു.

‘ഞങ്ങൾ കേന്ദ്രീയ വിദ്യാലയത്തിൽ പ്ലസ്ടു വരെ ഒന്നിച്ചാണ് പഠിച്ചത്.’ ഞാൻ ഒന്നു കൂടി ഉറപ്പിച്ചു.

ഇപ്പോൾ അവൻ വിൻഡോ ഗ്ളാസ്സ് താഴ്ത്തി. തല പുറത്തേക്കിട്ടു. പാൻ വെളിയിലേക്ക് നീട്ടിത്തുപ്പി. കാറിന്റെ പുറത്തുതന്നെ ഏറെയും തുപ്പൽ തെറിച്ചുവീണു. ഏറെ നേരമായി പിന്തുടരുന്ന ചരക്ക് ലോറിയെ അവൻ കടന്നു പോകാൻ അനുവദിച്ചു. എന്നിട്ട് അവൻ പറഞ്ഞു:

‘കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയാണ് കൊക്രജാറിലെ എസ്.പി.യെ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോയത്. ആളെ ഇതുവരെ കണ്ടു കിട്ടിയിട്ടില്ല.’

‘അതിനും ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ് നാൻഗോൺ ജില്ലയിലെ എസ്.പി.യുടെ കഴുത്തറുത്തത്.’ ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നത് ജൈറോങ് പയാങാണ്. അവൻ മുൻ സീറ്റിലാണ് ഇരിക്കുന്നത്. ഡ്രൈവർ വിൻഡോ ഗ്ലാസ്സ് അടച്ചു. പുറത്തുനിന്നും അകത്തേക്ക് മുഴങ്ങിക്കയറിയ ശീതക്കാറ്റ് കാറിനുള്ളിൽ ഘനീഭവിച്ചു.

അത് ഭീതിയായി തങ്ങിനിന്നു.

ഗുവാഹട്ടിയിലേക്കുള്ള ഇൻഡിഗോ വിമാനത്തിൽ വച്ചാണ് ഞാൻ പയാങിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. അവന്റെ ആദ്യ വിമാന യാത്രയായിരുന്നു. എന്നെ അനുകരിച്ചാണ് അവൻ യാത്രയുടെ അപരിചിതത്വം മാറ്റിയത്. അങ്ങനെ ഇടക്കിടെ അവനെന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ വല്ലാത്ത ഇറിറ്റേഷൻ തോന്നിയിരുന്നു. അതിന് കാരണം വർഗ്ഗം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അവന്റെ വേഷമായിരുന്നു. വിലകുറഞ്ഞ ഷർട്ടും പാന്റ്സും വിമാനയാത്ര പ്രമാണിച്ച് ഇൻസർട്ട് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി വാങ്ങിയ പ്ലാസ്റ്റിക് ബെൽറ്റും ഒക്കെയാണ് അവൻ ധരിച്ചിരുന്നത്. ഗോഹട്ടിയിലേക്കുള്ള വിമാനങ്ങളിൽ ഇപ്പോൾ തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം കൂടുതലുണ്ട് എന്ന് പത്രമാഫീസിലെ സഹപ്രവർത്തകർ പറഞ്ഞിരുന്നു.

മജൂലിദ്വീപിൽ വർഷാവർഷം നടക്കുന്ന മിസിങ്ങ് ആദിവാസി ഉത്സവത്തെ കുറിച്ച് ഫീച്ചർ തയ്യാറാക്കാനാണ് എഡിറ്റർ എന്നെ നിയോഗിച്ചത്. ആ ദൗത്യം സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുക്കുന്നതിന് ഒരു കാരണമുണ്ടായിരുന്നു. നാൽപ്പതുകളിൽ ആസാമിലേക്ക് പണിക്കുപോയ ഒരാളുടെ ബാക്കിയന്വഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അതിലും വലിയ ആഗ്രഹം. കാരണം, അന്ന് വീട് വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ നെറ്റിയിൽ പതിപ്പിച്ച ഉമ്മയുടെ ചൂടുമായി ഒരു മകൾ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.

എന്റെ അമ്മ.

വിമാനത്താവളത്തിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴും പയാങ് എന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴെല്ലാം ഗോഹട്ടിയിലെ ട്രാവൽ ഏജന്റിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ച് ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ ധർമ്മസങ്കടം കണ്ടാവണം അവൻ പറഞ്ഞു.

‘സാർ പേടിക്കണ്ട. പുലർച്ചെ ജോർഹട്ടിലേക്ക് തീവണ്ടിയുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ, ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ.’ അവൻ ആരെയോ ഫോൺ ചെയ്തു. ‘രക്ഷപ്പെട്ടു സാർ. എന്റെ ചങ്ങാതി ആഴ്ചയിൽ മൂന്ന് ദിവസം ഗോഹട്ടിയിൽ വരും. കാസിരംഗയിൽ നിന്നുള്ള ടൂറിസ്റ്റുകളെ എയർപോർട്ടിലെത്തിക്കുന്ന കരാർവണ്ടിയുടെ ഡ്രൈവറാണ് അവൻ. നമുക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ട്. അവൻ ഇവിടെയുണ്ട് സാർ.’

Read Also  ഭ്രമാത്മകതയുടെ പ്രതലത്തെ തൊട്ടു നിൽക്കുന്ന മൂന്ന് കഥകൾ

തികച്ചും അപരിചിതമായ പ്രദേശത്ത് തികച്ചും അപരിചിതരായ മനുഷ്യർക്കൊപ്പം. എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ എനിക്ക് സമയം കിട്ടിയില്ല. അപ്പോഴേക്കും ഒരു പഴയ ക്വാളിസ് മുന്നിൽ വന്നുനിന്നു.

ഇപ്പോൾ ഈ കാറിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ഒരു തിരക്കഥയുടെ ഭാഗമാണെന്ന് ഞാൻ സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർ രണ്ടുപേർ കഥാപാത്രങ്ങൾ. അവരുടെ ഭാഗം തിരക്കഥയനുസരിച്ച് അഭിനയിക്കുകയാണ്. അഭിനയിക്കാതെ ഞാൻ.

എനിക്കപ്പോൾ ഒരു ചായ കുടിക്കാൻ തോന്നി. വിജനമായ ദേശീയ പാതയിൽ ചരക്ക് ലോറികൾ മാത്രം പായുന്ന ആറുവരികളിൽ ചൂട് പറക്കുന്ന ചായ കിട്ടുന്ന ഒരു കട കണ്ടെങ്കിൽ!

‘അടുത്തെങ്ങും കടകളില്ല.’ ഇതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഡ്രൈവർ വണ്ടിയുടെ വേഗത കുറച്ചു. കാൽച്ചുവട്ടിൽ നിന്നും ഒരു ഫ്ലാസ്ക്കെടുത്ത് തുറന്നു.

ചായ.

ആവി പാറുന്ന കപ്പ് അവൻ പിന്നിലേക്ക് നീട്ടി.

ചൂട് ചായ ആസ്വദിച്ച് കുടിച്ചുതീർന്നതും ഉള്ളിൽ ഒരാന്തൽ കുത്തിക്കയറി.

അപ്പോൾ കാർ ആൾവാസമുള്ള ചെറുനഗരത്തിൽ കൂടി കടന്നു പോകുകയായിരുന്നു. ഹെഡ്ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പുറത്തെ ബോർഡ് ഞാൻ വായിച്ചു. ‘നെല്ലി.’ (1)

നെല്ലി. എങ്ങനെയോ പരിചിതമായ സ്ഥലപ്പേര്. ഒരുതരം ഭീതിയായി ആ പേര് എന്റെ ഉപബോധമനസ്സിൽ തങ്ങി കിടക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഓർമ്മ വരുന്നില്ല. ഗൂഗിൾ ചെയ്യാം എന്നു കരുതി ഞാൻ ഫോണെടുത്തു.

എന്റെ ഭീതിയെ അതിഭീതിയാക്കിക്കൊണ്ട് ഫോൺ സ്വിച്ചോഫായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വിവരണമില്ലാത്ത മരവിപ്പിൽ നിസ്സംഗതയുടെ ആൾരൂപമായി ഞാൻ കാൽമുട്ടുകളിലേക്ക് കുനിഞ്ഞു.

ഈ ഭീതി വെറുതെയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള ബോധം എനിക്കില്ലാത്തതല്ല. എന്നാൽ ബുദ്ധിക്ക് വഴങ്ങാത്തൊരു മനസ്സിന്റെ കുസൃതിയായി വളർന്നുവന്ന അനാവശ്യ ഭീതിയിൽ ജെറോങ് പയാങും, ചുവന്ന കണ്ണുകളും മുഖമാകെ വടുക്കളും സദാ പാൻ ചവയ്ക്കുന്നവനും ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഭയപ്പാടുണ്ടാക്കുന്നവനുമായ ഡ്രൈവറും വില്ലൻ കഥാപാത്രങ്ങളും ഞാൻ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോകലിന് വിധേയനായ പ്രവർത്തകനുമായി മാറി. ഉറക്കത്തെ ഭയം വരിഞ്ഞു.

പെട്ടെന്നാണ് വലിയൊരു പൊട്ടിത്തെറി ശബ്ദം കേട്ടത്. ഞെട്ടിയുണരുമ്പോൾ വിജനമായ ഹൈവേയിൽ ക്വാളിസ് നിശ്ചലമായിരിക്കുന്നു. റോഡിന് വെളിയിലാണ്. ഒരു വശത്ത് പൊന്തക്കാടാണ്. മറുവശത്ത് നിലക്കാതെ സഞ്ചരിക്കുന്ന വാഹനങ്ങൾ തീർത്ത മതിലും. അവർ രണ്ടുപേരും പുറത്തിറങ്ങി. കാറിന്റെ ഡിക്കി തുറന്ന് ഡ്രൈവർ ജാക്കി ലിവർ പുറത്തെടുത്തു.  

ഒരുപക്ഷേ, എന്നെ തലയ്ക്കടിച്ച് കൊല്ലാനാവും. ഞാൻ എന്റെ അവയവങ്ങളുടെ മതിപ്പുവില കണക്കാക്കി. അപ്പോൾ പയാങ് വിളിച്ചു: ‘പുറത്തുവാ സാറെ.’ ഞാൻ ബലി വിധിക്കപ്പെട്ട ആടിന്റെ നിസ്സംഗതയോടെ പുറത്തിറങ്ങി. മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പിൽ വിറച്ചു നിന്നു. ആ സമയംകൊണ്ട് ഡ്രൈവർ ടയർ മാറ്റുകയും അവർ തമ്മിൽ എനിക്കപരിചിതമായ ആസാമിയിൽ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇടക്കിടെ അവർ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. എന്നെ പരിഹസിച്ചു തന്നെയാവണം.

പെട്ടെന്നാണ് ഡ്രൈവർ പാടാൻ തുടങ്ങിയത്. രൂപത്തിന് ചേരാത്ത വിധം മഞ്ഞിന്റെ മൃദുത്വമുള്ളതായിരുന്നു അവന്റെ ശബ്ദം. എന്റെയുള്ളിൽ ഘനീഭവിച്ചുനിന്ന ഭയമലിഞ്ഞലിഞ്ഞ് ശാന്തമായി. അതുവരെ ഞാൻ കണ്ടുനിന്ന ക്രൗര്യരൂപം അർത്ഥമറിയാത്ത ഭാഷയിലെങ്കിലും എന്നെ അലിയിക്കുന്ന നിലാവായി മാറിയത് പെട്ടെന്നാണ്. അവന്റെ പാട്ടിന്റെ വരികളുടെ അർത്ഥം പയാങ് എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു.

Read Also  ഈനു - നായയെ ഹേതുവാക്കി ഒരു കഥ കെ രാജേഷ് കുമാർ എഴുതുന്നു

‘മല തകർത്തൊഴുകിയ ബ്രഹ്മപുത്ര,
മുളങ്കുടിലുകളുടെ അടിത്തട്ടിൽ
വന്നുമ്മ വയ്ക്കുന്നു.
നെയ്ത്തുസാരിയുടുത്ത മിസിങ് കന്യക
മുളവാതിലിൽ ചാരിയിരിക്കുന്നു.
വിശപ്പും ദാഹവുമുണ്ടെങ്കിലും
ഒരാളെ കാത്തിരിക്കുന്ന സുഖത്തിലാണവൾ.
അവനാകട്ടെ നദിയുടെ മറുകരയിലാണ്.
നദിയടങ്ങുമ്പോൾ അവൻ വരും.
അന്ന് എക്കൽ പാടങ്ങളിൽ
ഒറ്റപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ഗോരുമീനുകളെ
വെറുംകൈ കൊണ്ട് പിടിച്ച് …
………………………………..’

വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോഴും അവൻപാട്ട് നിർത്തുന്നില്ല. ഞാൻ നോക്കിയിരിക്കെ അവന്റെ മുഖത്തുള്ള വടുക്കൾ ഒന്നൊന്നായി അപ്രത്യക്ഷമായി.

അവൻ ഭൂമിയിലേക്കും ഏറ്റവും സൗന്ദര്യമുള്ളവനായി.’

*2020 ജനുവരി ഒന്നിന് പ്രതിപക്ഷം ‘ഖലം’ സാഹിത്യവാർഷികപ്പതിപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. ഒരൊറ്റ ലിങ്കായി ഈ പതിപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിനാൽ ഇന്റർനെറ്റ് ലഭ്യതയിൽ പ്രയാസം നേരിടുന്ന വായനക്കാർക്കു ഓപ്പൺ ചെയാൻ കാലതാമസം നേരിടുന്നു എന്ന പരാതി ഉയർന്നിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു ഷിണിലാലിന്റെ ഈ കഥ ഞങ്ങൾ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു 

പ്രതിപക്ഷം ഫേസ്‌ബുക്ക് പേജ്

പ്രതിപക്ഷം വാട്ട്സാപ്പിൽ

 

Spread the love

Leave a Reply