ప్రతిపక్షం, జూలై 29: ఇప్పటి పిల్లలు చదివే పాఠశాలలు అత్యాధునిక భవనాల్లో ఉంటున్నాయి. బయట ఎంత భారీ వర్షం కురిసినా తరగతి గదుల్లో ఉన్న వారికి పెద్దగా తెలియదు. కానీ రెండు, మూడు దశాబ్దాల క్రితం పరిస్థితి పూర్తిగా భిన్నంగా ఉండేది. అప్పట్లో చాలా ప్రభుత్వ పాఠశాలలు రేకుల షెడ్లు, పెంకుటిళ్లు, పాత భవనాల్లోనే నడిచేవి.
వర్షం మొదలైతే తరగతి గదుల్లోనే నీరు కారేది. బెంచీలు, పుస్తకాలు తడవకుండా పిల్లలు ఒక మూలకు చేరుకునేవారు. ఉపాధ్యాయులు ప్రధానోపాధ్యాయుడికి సమాచారం ఇవ్వగానే, “ఈరోజుకి సెలవు… అందరూ ఇంటికి వెళ్లండి” అని చెప్పేవారు. ఆ మాట వినగానే పిల్లల ముఖాల్లో కనిపించే ఆనందం చెప్పలేనిది.
ఇంటికి వెళ్లేటప్పుడు గొడుగులు అందరికీ ఉండేవి కావు. యూరియా సంచులు, ప్లాస్టిక్ కవర్లు తలపై వేసుకుని వర్షంలోనే నడుచుకుంటూ ఇంటికి చేరుకునేవారు. దారిలో చిన్న చిన్న కాలువల్లో కాగితపు పడవలు వదులుతూ, బురదలో ఆడుకుంటూ, వర్షపు నీటిలో చిందులేస్తూ చిన్ననాటి ఆనందాన్ని ఆస్వాదించేవారు.
ఇప్పుడు అలాంటి దృశ్యాలు చాలా అరుదుగా కనిపిస్తున్నాయి. సాంకేతికత పెరిగినా, ఆ రోజుల అమాయకత్వం, వర్షంతో ముడిపడిన చిన్ననాటి మధుర జ్ఞాపకాలు మాత్రం ఎప్పటికీ మరిచిపోలేనివే. వర్షం పడితే స్కూల్ నుంచి ముందుగానే ఇంటికి పంపిన ఆ రోజులు, స్నేహితులతో కలిసి చేసిన అల్లరి ఇప్పటికీ ఎంతోమందికి చిరస్మరణీయమైన జ్ఞాపకాలుగా మిగిలిపోయాయి.
