ప్రతిపక్షం, ఆగస్టు 19: మందలించినందుకు ఓ ప్రిన్సిపల్పై విద్యార్థులు దారుణంగా దాడి చేసి హత్య చేసిన ఘటన తీవ్ర ఆందోళనకు గురిచేస్తోంది. చిన్న విషయాలకే కోపం, ఆవేశం పెరిగి ప్రాణాలు తీసే స్థాయికి పరిస్థితులు చేరడం సమాజంలో చర్చకు దారితీస్తోంది. అసలు పిల్లలు, యువతలో ఇలాంటి హింసాత్మక ధోరణులు ఎందుకు పెరుగుతున్నాయి? దీనికి ఫోన్ వినియోగం, సామాజిక మాధ్యమాల ప్రభావం, సినిమాల్లోని హింసాత్మక దృశ్యాలు కారణమవుతున్నాయా? అనే ప్రశ్నలు ఇప్పుడు తెరపైకి వస్తున్నాయి.
ప్రస్తుతం పిల్లల చేతుల్లో స్మార్ట్ఫోన్లు సాధారణమైపోయాయి. గంటల తరబడి ఫోన్లలో గడపడం, సామాజిక మాధ్యమాల్లో నిరంతరం వీడియోలు చూడటం, ఆన్లైన్ గేమ్స్కు అలవాటు పడటం వంటి వాటితో పిల్లల రోజువారీ జీవనశైలిలో భారీ మార్పులు వచ్చాయి. ముఖ్యంగా వయసుకు మించిన లేదా ప్రతికూలమైన కంటెంట్ నిరంతరం ఎదురవుతుండటంతో వారి ఆలోచనా విధానంపై ప్రభావం పడే అవకాశం ఉందనే ఆందోళనలు వ్యక్తమవుతున్నాయి.
సామాజిక మాధ్యమాల్లో ఎక్కువ సమయం గడిపే సమయంలో కొందరు పిల్లలు కోపం, ద్వేషం, ప్రతీకారం వంటి భావాలను ప్రోత్సహించే కంటెంట్కు ఆకర్షితులవుతున్నారు. ఇతరులతో పోల్చుకోవడం, ప్రతికూల వ్యాఖ్యలు, ఆన్లైన్ వేధింపులు, నిరంతరం గుర్తింపు కోసం ప్రయత్నించడం వంటి అంశాలు కూడా మానసిక ఒత్తిడికి కారణమయ్యే అవకాశం ఉంది. అయితే సామాజిక మాధ్యమాల వినియోగమే హింసకు ప్రత్యక్ష కారణమని చెప్పడం మాత్రం సరైంది కాదు. వ్యక్తిగత, కుటుంబ, సామాజిక పరిస్థితులు కూడా ఇందులో కీలక పాత్ర పోషిస్తాయి.
ఇక సినిమాలు, వెబ్ సిరీస్లలో హింసను చూపించే విధానంపైనా చర్చ జరుగుతోంది. కొన్ని కథల్లో ప్రతీకారం, కొట్టుకోవడం, నేరాలకు పాల్పడటం వంటి అంశాలను హీరోయిజంతో ముడిపెట్టి చూపించడం కనిపిస్తుంది. ఇలాంటి సన్నివేశాలను వాస్తవ జీవితానికి అన్వయించుకునే అవకాశం కొందరు యువతలో ఉండొచ్చన్న అభిప్రాయాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. అయితే సినిమా చూసిన ప్రతి వ్యక్తి హింసకు పాల్పడడు. అందువల్ల సినిమాలను మాత్రమే కారణంగా చూపడం కూడా సరైన విశ్లేషణ కాదు.
పిల్లల్లో సహనం తగ్గిపోవడానికి కుటుంబ వాతావరణం, తల్లిదండ్రులతో సంబంధాలు, పాఠశాల ఒత్తిడి, చదువుపై ఒత్తిడి, తోటి పిల్లల ప్రభావం, వ్యక్తిగత సమస్యలు, భావోద్వేగాలను నియంత్రించుకోలేకపోవడం వంటి అనేక కారణాలు ఉండొచ్చు. చిన్నప్పటి నుంచే కోపాన్ని ఎలా నియంత్రించుకోవాలి? సమస్యలను ఎలా పరిష్కరించుకోవాలి? ఎదుటివారి మాటలను ఎలా స్వీకరించాలి? అనే విషయాలను పిల్లలకు నేర్పించడం ఎంతో అవసరం.
ఉపాధ్యాయులు మందలించినప్పుడు లేదా తల్లిదండ్రులు నియమాలు పెట్టినప్పుడు దానిని అవమానంగా భావించే ధోరణి పెరగకుండా పిల్లలకు సరైన అవగాహన కల్పించాలి. అదే సమయంలో ఉపాధ్యాయులు, తల్లిదండ్రులు కూడా పిల్లలతో కఠినంగా కాకుండా పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుని సంభాషించే విధానాన్ని అవలంబించాల్సిన అవసరం ఉంది. పిల్లల ప్రవర్తనలో ఒక్కసారిగా తీవ్ర మార్పులు కనిపించినప్పుడు వాటిని నిర్లక్ష్యం చేయకుండా కారణాన్ని తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయాలి.
పిల్లల చేతుల్లో ఫోన్ ఉండకూడదనే దానికంటే.. వారు ఏం చూస్తున్నారు? ఎంతసేపు చూస్తున్నారు? ఎవరితో మాట్లాడుతున్నారు? అనే విషయాలపై తల్లిదండ్రులు అవగాహన కలిగి ఉండటం ముఖ్యం. సామాజిక మాధ్యమాల వినియోగానికి వయస్సుకు తగిన పరిమితులు, ఇంట్లో స్పష్టమైన నియమాలు, కుటుంబ సభ్యులతో సమయాన్ని గడపడం వంటి చర్యలు పిల్లల ప్రవర్తనపై సానుకూల ప్రభావం చూపవచ్చు.
ఒక ఘటనను చూసి మొత్తం తరాన్ని తప్పుబట్టడం కంటే.. పిల్లల్లో హింసాత్మక ప్రవర్తనకు దారితీసే కారణాలను లోతుగా అర్థం చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. ఫోన్, సామాజిక మాధ్యమాలు, సినిమాలు ప్రభావితం చేసే అంశాల్లో భాగం కావచ్చు కానీ అవే ఏకైక కారణాలు కావు. కుటుంబం, విద్యా సంస్థలు, సమాజం కలిసి పిల్లల్లో సహనం, బాధ్యత, మానవీయ విలువలను పెంపొందించేందుకు కృషి చేయాల్సిన అవసరం ఉంది.
మీ అభిప్రాయం ఏమిటి? పిల్లల్లో పెరుగుతున్న ఆవేశం, హింసాత్మక ధోరణులకు అసలు కారణం ఏంటి? ఫోన్ వినియోగమా.. సామాజిక మాధ్యమాల ప్రభావమా.. సినిమాల్లోని హింసా.. లేక పిల్లల పెంపకంలో వస్తున్న మార్పులా?
